Friday, November 30, 2012


A teenager on his way to school stopped at a candy store to load up for the day. He had a soft drink, got a pack of cigarettes, four candy bars and three magazines, 35 cents each.

The cover of one magazine showed a snarling brute at a Nazi torture room hipping a nearly-naked red-haired girl. The second had the photo of a nude girl, most of her body obscured by a block of type. The third featured a story labeled “Phony Surgeons Who Stalk Our Operating Rooms.”

These are magazines which are called smut publications. The $1.05 spent by the boy may seem a pittance. But along with hundreds of thousands of other teenagers and adults, the dimes and nickels spent on such magazines, books, and other materials ranging from offensive to hard-core pornography make it a major industry.

It is estimated at $2 billion a year. This is more than was spent in 1962 at all the movie box offices ($82 million), at all professional, semi-professional and amateur baseball, football, hockey, basketball, tennis and other sports entertainment ($1.9 billion); or was collected by the makers of cigarettes, cigars, pipe and chewing tobacco ($1.1 billion). It is more than was taken in by the radio-television industry ($1 billion).

What sort of magazines are these? How are they produced? Who buys them?

One side says such material is smut. It argues that such magazines introduce teenager to a world of Lesbians, homosexuals, sadists, masochists and other deviates. The other side argues that such material acts like a safety valve. It is in this way that all sorts of sexual feelings are harmlessly dissipated.

By legal definition, these magazines are not pornographic. If they were, they could quickly be put out of business or driven underground.

Since they are not:
1. They can be purchased by anyone regardless of age, sex or mental condition.
2. All that is needed is the price, generally from 25 cents to 75 cents.
3. They can be found displayed on open racks in drugstores, supermarkets, terminals, newsstands.
4. They are sold in practically every town and city in America.

There are many general-interest, high-fashion, digest-size, adventure, nudist, art, physical culture and entertainment publications which contain photographs or drawings of nudes. Scarcely an eyebrow is raised.

“If a news magazine or a fashion magazine publishes a nude figure within context of a specific event or theme, we certainly are not contending this is a move toward smut,” says a district attorney who has prosecuted dozens of pornography and obscenity cases.

Charles H. Keating Jr., Cincinatti attorney who is co-chairman of Citizens for Decent Literature (CDL), says: “It may seem silly to say you can tell which are objectionable just by looking at them, but it is true. I don't want to sound like a witch hunter or professional bluenose, but these magazines and paperbacks have a quality about them that sets them aside. There are perhaps 80 or 90 general distribution magazines which introduce the high schooler to a world of Lesbians, homosexuals, sadists, masochists and other deviates.”

The CDL is a national organization whose sponsors include prominent clergymen, political leaders and government officials.

There are four major categories of magazines in question.

Slicks - There are about 40 titles, most of them trying to cash in on the success of Playboy, considered a man's magazine and not on the CDL smut list. The slicks are printed on glossy paper, use color, tend editorially and pictorially to appear high-toned. The major feature is the photo essay showing an attractive, young, shapely girl. She is nude.

Men's Adventure  - These usually have lurid action-type covers with sensational, eye-catching titles. There are at least 25 different magazines. The art and text tend toward depicting or describing physical brutality, perversion of all sorts, generally concealed in a right-versus-evil struggle.

Body-Builders - These  purport to be devoted to developing bulging biceps. Many are thinly-veiled publications aimed at homosexuals.

Nudist - This  is used to be the province of the nudist groups. Sun worshippers depicted generally had the sexual appeal of a herd of rhinos wallowing at the mud hole. Now the air brush has been put away, and young, attractive nudists, mostly models, are shown with clear and uncluttered detail.

(Source: The Nudist Newsletter #148/1964;

article reprinted from The Paducah Sun-Democrat)


North Hollywood is one of the publishing capitals of “girlie” and “nudist” magazines, a shocked audience at a meeting on “obscene literature” was told.

Crowded about a lengthy table on which two score of “indecent” magazines collected from North Hollywood newsstands were displayed for critical examination, one indignant woman exclaimed, “I didn't have any idea this was going on.”

Two of the bigger magazines exhibiting women posed in various states of undress were plainly marked as being published in North Hollywood.

Los Angeles Police Department vice officer Louis McClary told the meeting, “Some of the biggest operators in this trash literature in the United States are right here in Southern California.”

He was one of a panel of four experts answering questions at the Walter Reed School meeting called by the “Committee for Decent Literature,” affiliated with the North Hollywood Coordinating Council.

A black and white film, “Pages of Death” was also shown. It depicted in an emotionally hardhitting message how a decent high school boy is poisoned, as surely as if it were dope, by the easily available “indecent” magazine, until he ravishes and murder an innocent 12-year-old girl.

Pierce College sociology Professor Thomas Devine scored materialism, Freud and Kinsey, for overemphasis on sex which paved the way to the present “sorry state.”

The Kinsey report gave a certain license to this sort of thing “when it said 95 per cent of men, and probably as many women, would be in jail if the existing sex laws were enforced,” Devine said.

He concluded, “Freedom of press, the mask behind which these indecent publishers operate, translated into French means hogwash.”

McClary laid a major upswing in local crime against persons, such as murder and criminal attack, at the door of the magazines. Murder increased 3.2 per cent in 1961 over 1960 in the country, and criminal attack came from 1085 to 1156, he said.

This is particularly striking in view of a decrease in other types of crime, McClary said.

Psychiatrist Richard Thomas, M.D., said, “Pornography is the symptom of a sick society. We live in an area where responsibilities of parenthood are denied or given to somebody else.”

“The decline in morals began with women's reaction to new found freedom which began in the early part of the century.”

He scored the replacement of the once dominant father by the now dominant mother in many homes, reversing the parent roles “until kids don't know who to identify with. Many sex problems are caused by this difficulty of identification.”

Dr. Thomas added “parents have abdicated their responsibility to teach sex. So many parents don't accept sexuality in children, so children have to turn to someone who does. Too often it's the newsstand drug store man.”

He took exception with Prof. Devine's comments on Freud, however, defending Freud's “clinical contributions.”

Nor could the psychiatrist go along with a woman member of the audience who thought changing the term “sex” to something else would make it easier for parents to teach their children. “Sex by any other name is still sex.”

Edward George, successful prosecutor of “Tropic of Cancer” fame, flayed the difficulties of the prosecution in obscenity cases because of “loopholes” in existing laws. McClary also participated in the recent trial which ended in the conviction of a bookseller. Prof. Devine was also one of 19 expert witnesses for the prosecution in the trial.

The Rev. George Wall, pastor of the First Baptist Church of North Hollywood, concluded the meeting by urging the audience to take individual action “to stamp out the menace. A basic first step is education of the public to the menace. Write, write letters of complaint to police, and to legislators urging adequate laws. tell your neighbors.”

President of the North Hollywood Chamber of Commerce Jack Elliott promised forthcoming action by that organization.

(Source: The Nudist Newsletter no. 127/1962)


Με αφορμή πρόσφατο μήνυμα που λάβαμε από την Αμερική σχετικά με την αλλαγή περιεχομένου του παρόντος ιστολογίου μας, έχουμε να παρατηρήσουμε τα παρακάτω.

Μεγαλώσαμε σε ελεύθερες ακτές γυμνιστών και ύστερα επισκεφθήκαμε κλειστά κέντρα παραθερισμού γυμνιστών στην Ευρώπη. Για περισσότερα από 40 χρόνια παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στο χώρο του γυμνισμού. Η άρνηση του επίσημου κινήματος να δει τις νέες και όχι τόσο συνθήκες που διαμορφώνονται κάθε φορά στην κοινωνία έχει αποξενώσει το κίνημα από χιλιάδες παλαιά και νέα μέλη, με αποτέλεσμα να υπάρχει συνεχής διαρροή την τελευταία δεκαπενταετία προς άλλους χώρους.

Είμαστε ευτυχείς που μπορέσαμε να συναντήσουμε παλαίμαχους γυμνιστές σε προχωρημένη ηλικία, όπως την Ise Dissen Lang (1908-2000), to René Κielinger (1905-1993), τον Erik Holm (1916-2004) και την Irmgard Koch-Richter (1923-2009), σύζυγο του Γερμανού παιδαγωγού και πρωτοπόρου γυμνιστή Adolf Koch (1897-1970) και άλλους που με προσωπικές θυσίες στάθηκαν στο πλευρό εκατοντάδων οπαδών στα δύσκολα προπολεμικά και μεταπολεμική χρόνια.

Γνωρίσαμε σπουδαίους ανθρώπους απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, σεμνούς γυμνιστές με εξαιρετική προσφορά στο κίνημα, τα ονόματα των οποίων έχουν γραφτεί στη βίβλο του κινήματος.

Είδαμε όμως και την άλλη πλευρά του γυμνισμού: την άρνηση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και την αποστροφή προς οτιδήποτε είχε να κάνει με την ελεύθερη έκφρασή της. Αντιληφθήκαμε ότι η εκάστοτε  ηγεσία είχε εντελώς αποκοπεί από την κοινωνία. Η προσπάθεια αποσύνδεσης του κινήματος από την πρώτη και δεύτερη σεξουαλική επανάσταση, που  έφεραν την ανατροπή στις ανθρώπινες σχέσεις και συντέλεσαν στην παραχώρηση ακτών γυμνιστών σε όλο τον κόσμο, έφερε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα: απομόνωση και συρρίκνωση από την κοινωνία. Η λέξη «σεξ» ήταν απαγορευμένη. Όποιος την ανέφερε, εθεωρείτο «σεξομανής» και επικίνδυνος για τους άλλους.

Όμως οι γυμνιστές δεν παύουν να είναι άνθρωποι με πλούσια χαρίσματα. Η άρνηση της σεξουαλικότητας μέσα στους οργανωμένους χώρους υπήρξε ακατανόητη ενέργεια,  αιτία διαγραφής και κοινωνικής απαξίωσης επίλεκτων ηγετών και απλών μελών σε διάφορες χρονικές περιόδους, κυρίως στη δεκαετία του 60.

Είμαστε γυμνοκράτες και ηδονιστές συγχρόνως. Είμαστε περήφανοι για την ιδεολογία μας. Όταν πάμε σε κέντρα γυμνισμού, ακολουθούμε τους κανόνες και δεν προκαλούμε με τη συμπεριφορά μας, αλλά όταν επιλέγουμε κέντρα ηδονιστών, όπως το Cap d'Agde, εκδηλωνόμαστε  μόνο όπου επιτρέπεται, με σεβασμό προς το/τη σύντροφό μας και τους άλλους παραθεριστές. Ως ηδονιστές έχουμε αυστηρό κώδικα συμπεριφοράς. Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να μας αμφισβητήσει και να μας θέσει στο περιθώριο!
Οι γυμνοκράτες-ηδονιστές δεν έχουν καμιά σχέση με σεξοτουρίστες! Ούτε συνιστούμε στος φίλους μας κέντρα παραθερισμού ηδονιστών (;) που λειτουργούν σε ασιατικές χώρες.

Δίνουμε αγώνα επιβίωσης σε μια κοινωνία που έχει αποκλείσει εκ των προτέρων τις σεξουαλικές μειονότητες, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι θα επιτύχουμε την αναγνώρισή μας στο μέλλον.

Ήδη βρισκόμαστε σε επαφή με Ούγγρους γυμνοκράτες-ηδονιστές για τον συντονισμό ενεργειών μας, ώστε να συστήσουμε τον πρώτο ουγγροελληνικό σύνδεσμο γυμνοκρατών-ηδονιστών, με έδρα τη Βουδαπέστη. Πολλοί πρώην γυμνιστές έχουν προσχωρήσει στη νέα τάση.  Στη Βουδαπέστη και άλλες πόλεις της Ουγγαρίας λειτουργούν οργανωμένες λέσχες, που παρέχουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες στα μέλη τους.

Σκοπός μας είναι μέσα από το σύνδεσμο να προωθήσουμε την ιδεολογία μας και να διοργανώσουμε κοινές συναντήσεις σε διάφορα μέρη.

PHOTO 11301



Η Σλάβιτσα, ως εθισμένη και σκληροπυρηνική ηδονίστριοα, πίστευε στην υποδειγματική διεξαγωγή της ομαδικής εκσπερμάτισης (bukkake) πολλών ανδρών στο πρόσωπο μιας γυναίκας.

«Το  bukkake είναι η απόλυτη σεξουαλική ικανοποίηση και για τα δυο φύλα, ιδιαίτερα για τη γυναίκα που δέχεται ζεστό σπέρμα στο πρόσωπό της. Η επιτυχημένη διοργάνωσή του προϋποθέτει ορισμένους απλούς κανόνες». «Εμείς γνωριζόμαστε μεταξύ μας, οπότε δεν χρειάζεται να τους επαναλάβουμε

Μάς φώναξε στα βράχια και μάς ανακοίνωσε ότι με την ευκαιρία των γενεθλίων της αγαπημένης μας ηδονίστριας Ρόζι, η
«τσούλα του  Rovinj» συμπλήρωνε τα 26, θα παρέδιδε μαθήματα επιτυχημένου και ασφαλούς bukkake στο διαμέρισμά μου στη «Monsena».

«Ο ιδανικός αριθμός των ανδρών πρέπει να είναι ο τριπλάσιος απ’ αυτόν των γυναικών». «Στο εορταστικό
bukkake τιμώμενα πρόσωπα είναι η Ροζάλια, η Μαρία και η Παυλίνα». «Άρα χρειάζονται εννέα άνδρες, απόλυτης εμπιστοσύνης». «Εγώ δεν θα συμμετάσχω ενεργά, αλλά θα συντονίζω τη διεξαγωγή του και θα σημειώνω τυχόν αστοχίες». Μιλάει και χαϊδεύει το μουνί της. «Χαϊδευτείτε και εσείς, θέλω να σας βλέπω!»

Μαζευόμαστε στο παραλιακό εστιατόριο. Πίνουμε το αναψυκτικό μας και ακούμε με προσοχή την «αρχιέρεια της ακολασίας» να μας εκθέτει τις απόψεις της. Η Ροζάλια ρωτάει αν μπορεί να καταπιεί το σπερμα. «Δεν το συνιστώ, βασικά για δύο λόγους». «Πρώτον, δεν γνωρίζεις αν είσαι αλλεργική στην κατάποση». «Έχουν αναφερθεί θάνατοι από αλλεργική αντίδραση, σπάνιο φαινόμενο, αλλά δυστυχώς συμβαίνει.» «Δεύτερο, η φιλοσοφία του
bukkake είναι η εκσπερμάτιση να γίνεται κυρίως στο πρόσωπο και όχι μέσα στο στόμα». «Αλλά η γυναίκα δεν πρέπει να  καταπίνει το σπέρμα». «Εγώ προσωπικά ποτέ δεν καταπίνω το σπέρμα, το κρατώ για λίγο στη στοματική κοιλότητα, κάνω γαργάρες και μετά το συγκεντρώνω σε κύπελλο».
« Ύστερα αδειάζω το περιεχόμενό του στο σώμα μου και κάνω μασάζ». «Ή επιτρέπω στους φίλους μου να με τρίψουν από την κορυφή ως τα νύχια, όπως θα κάνω με το Μίκι». Συνεχίζει, «η γυναίκα πρέπει να είναι αμακιγιάριστη, με τα μαλλιά της μαζεμένα σε κότσο, καλό είναι να φοράει φιλέ, δεδομένου ότι όλο το πρόσωπό της θα γεμίσει σπέρμα».

Η Παυλίνα παρατηρεί ότι έχει καυλώσει με τη συζήτηση. «Ποιοι θα πάρουν μέρος;» «Ο Μίκι, ο Άντε, ο Μάρκο, ο Μίρκο και πέντε άλλοι άνδρες που θα επιλέξω εγώ».

Πάμε μαζί στο διαμέρισμα, βρίσκουμε τον κατάλληλο χώρο, απλώνουμε ένα στρώμα στο πάτωμα, σπρώχνουμε το τραπέζι της κουζίνας στην άκρη, ώστε οι κοπέλες να έχουν άφθονο χώρο στη διάθεσή τους. Η Σλάβι τηλεφωνεί σε δικούς της. «Εννοείται ότι δεν θα βγάλουμε φωτογραφίες ή βίντεο». «Είναι μια προσωπική απόλαυση και έτσι πρέπει να την κρατήσουμε». «Συμφωνώ απολύτως και επαυξάνω, «αρχιέρεια της καρδιάς μου» και την φιλάω στο στόμα. «Αν με ρωτήσεις, εγώ θέλω να τελειώσω στο πρόσωπό σου, να σε ζωγραφίσω!» «Και εγώ το θέλω, να δω τι θα κάνουμε».

«Χρειαζόμαστε αναψυκτικά, γιατί θα εξαντληθούμε». «Η πράξη θα επαναληφθεί δυο φορές». Τα κορίτσια μαζεύουν τα μαλλιά τους κότσο και βγάζουν προκλητικά τη γλώσσα τους. Η Παυλίνα και η Ροζάλια ήταν πολύ οικεία πρόσωπα. Είχαμε έρθει πολύ κοντά ο ένας στον άλλον και απολαμβάναμε την κάθε μας στιγμή. «Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε με τον τρόπο μας!»

Η εκδήλωση προγραμματίζεται για τις 3 το μεσημέρι. «Κλείστε παράθυρα, ασφαλίστε την πόρτα, κανείς δεν θα μπει μέσα χωρίς την άδειά μου». «Χρειαζόμαστε απόλυτη συγκέντρωση, όχι περιττές κουβέντες». «Η τελική φάση του
bukkake είναι η πιο σημαντική». «Κλείστε τα κινητά σας». Μιλούσε αποφασισμένη να βάλει τάξη. Η οργάνωσή της ήταν μοναδική. Ήταν η γυναίκα που επιζητούσε την τελειότητα στην ερωτική πράξη. Το «ζωγράφισμα» στα πρόσωπά τους δεν ήταν η απλή εκτόνωση μιας στιγμιαίας επιθυμίας, η «τιμωρία» άτακτων και άπιστων γυναικών, αλλά ο διαφορετικός τρόπος σεξουαλικής έκφρασης προς αγαπημένα πρόσωπα.

bukkake είναι μυσταγωγία και για τα δυο μέρη. Η πράξη αυτή καθεαυτή είναι εκδήλωση αγάπης και σεβασμού, όχι τιμωρία του ισχυρού φύλου προς την άπιστη γυναίκα. Αν ο άνδρας προσπαθήσει να επιβληθεί με οποιονδήποτε τρόπο στη γυναίκα και αυτή αισθανθεί μειωμένη ή αντικείμενο ηδονής, το bukkake παύει να είναι απόλαυση και καταντάει μαρτύριο». Προσπαθούσα με απλά λόγια να εξηγήσω και στις τρεις τη φιλοσοφία μου. Είχα πάρει μέρος σε αρκετές ειδικές βραδιές ζωγραφίσματος προσώπων με γυναίκες που γνώριζα και εκτιμούσα. Ποτέ δεν επέβαλα τους όρους μου. Σεβόμουν την άλλη πλευρά. Όταν τελείωνα, τις αγκάλιαζα και τις φιλούσα. Είχα δικό μου κώδικα ερωτικής συμπεριφοράς τον οποίο τηρούσα απαρέγκλιτα. Δεν υιοθετώ απόψεις επιστημόινων ότι το bukkake υποβιβάζει τη γυναίκα και είναι τρόπος υποταγής της στο κυριάρχο αρσενικό.

Η Σλάβιτσα άκουγε προσεκτικά. Με πήρε αγκαλιά, με φίλησε, ως ηδονιστές θέλαμε να έχουμε σωματική επαφή, και μου είπε ορθά-κοφτά, «θέλω να με ζωγραφίσεις!» Της μάζεψα τα μαλλιά πίσω, γονάτισε, με ερέθισε με το χέρι ή το στόμα της και όταν ήμουν έτοιμος, τελείωσα στα μάγουλά της. Δεν έκανε καμιά προσπάθεια να σκουπιστεί. «Το σπέρμα έχει πρωτε
ΐνες», καθώς η Μαρία, η Παυλίνα και η Ροζάλια δέχονταν πίδακες σπέρματος από τους υπόλοιπους.

Καθίσαμε στο τραπέζι και απολαύσαμε παγωμένη βυσσινάδα με αμοιβαίο γλείψιμο. Ήμασταν τόσο καυλωμένοι που ξαναχύσαμε στα ποτήρια των κοριτσιών κι αυτές ήπιαν μονορούφι τη βυσσινάδα.  Η όλη διαδικασία δεν κράτησε πάνω από μια ώρα, αλλά ήταν μοναδική εμπειρία. «Σλάβι, να σε σκουπίσω, δεν μπορείς να βγεις έξω με σπέρμα στο πρόσωπο». «Άστο λιγο, πιάσε μου το χέρι και αγκάλιασέ με σφιχτά».
«Έχω ανάγκη απο ζεστή αγκαλιά!» Ακούμε φωνές απ’ έξω. Η Γιόζιπα, η Ζέλικα και η Μίρκα είχαν πληροφορηθεί – άγνωστο από πού – το bukkake – κι ήταν έξαλλες. «Μας την φέρατε με το χειρότερο τρόπο!» Μπήκαν μέσα με το έτσι θέλω και άρχισαν να γλείφουν τα χύσια από τα κορίτσια. «Τουλάχιστο να γευθούμε το σπέρμα των ανδρών μας!» «Αφού τόσο πολύ αγαπάτε το bukkake, ελάτε το βράδυ να σας ζωγραφίσουμε!» Η μαγική λέξη είχε ακουστεί. «Φέρτε κρασί, μείνετε αμακιγιάριστες και μαζέψτε τα μαλλιά σας κότσο». «Έχει περισσέψει αρκετό σπέρμα για όλες σας!»

Δώσαμε ραντεβού για τις 9 το βράδυ σε άλλο διαμέρισμα κοντά στο εστιατόριο του βουνού. Πρότείνα στη Σλάβιτσα την ακόλουθη ιδέα, «Θα στολίσουμε πάστες με το σπέρμα μας και θα τις προσφέρουμε στα κορίτσια». «Εγώ θέλω σοκολατίνα, ώστε να φαίνεται η λευκή γαρνιτούρα!»  «Σλάβι, είσαι μοναδική!» Πιασμένοι χέρι-χέρι κατηφορίσαμε προς τα βράχια.

Ευτυχώς είχε σκουπιστεί. Αισθανόμουν περήφανος για την «αρχιέρεια της ακολασίας». Βλέπουμε τη Σουζάνα να συζητάει με πελάτες της. Αυτοί ήθελαν να την πάρουν ομαδικά με την ποδιά της και τα ψηλοτάκουνα. Ένας, μεταξύ αστείου και σοβαρού, της λέει, «αν φορέσεις γόβες, θα σε πάρω τουλάχιστο δυο φορές!»  Η Σλάβι φορούσε σάνδαλα με παγανιστικά σύμβολα, αλλ’ όταν την είδα με τις μαύρες γόβες της στο
Rovinj, τρελάθηκα! Μου ερχόταν να την πηδήξω στο παγκάκι!